O ti i mbuluar!

Dhe madhëroje Zotin tënd!

Dhe të keqës së ndyrë largohu!

Dhe për hir të Zotit tënd duro!

Atëherë ajo është ditë e vështirë.

Ti, më le Mua dhe atë që e krijova të vetmuar.

E bëra edhe me djem që i ka me vete.

E ai lakmon që t’i shtoj edhe më tepër.

Atë do ta ndrydhi me një dënim të rëndë e të padurueshëm.

Qoftë i shkatërruar, po si përceptonte?

Ai sërish thellohej në mendime.

Pastaj ktheu shpinën me mendjemadhësi.

Ky nuk është tjetër, përveç fjalë njerëzish!”

E, ku e di ti se çka është Sekar?

Ai është që ua prish dhe ua nxin lëkurat.

E mbiqëkyrës të zjarrit, Ne nuk bëjmë tjetër, përveç engjëjve dhe numrin e tyre (të përmendur në Kur’an) nuk e bëmë për tjetër, por vetëm si sprovë për ata që nuk besuan, e që të binden ata që u është dhënë libri, e atyre që besuan t’u shtohet besimi, e atyre që u është dhëmë libri dhe besimtarët të mos kenë dyshim, dhe ata që zemrat i kanë të sëmura dhe jobesimtarët të thonë: “çka dashti All-llahu me këtë shembull?” Ja ashtu, All-llahu e lë të humbur atë që do, e ushtrinë e Zotit tënd nuk e di kush pos Atij, e ai (Sekari), nuk është tjetër vetëm se një përkujtim për njerëz.

Edhe natën kur tërhiqet!

S’ka dyshim se ai (Sekari) është një nga belatë më të mëdha.

Për atë nga mesi juaj që dëshiron të përparojë (në të mira) apo të ngecë.

Përveç atyre të djathtëve.

Përkitazi me kriminelët (e u thonë):

Ata thonë: “Nuk kemi qenë prej atyre që faleshin (që bënin namaz);

Dhe kemi qenë që përziheshim me të tjerët në punë të kota.

Derisa na erdhi e vërteta (vdekja)!”

Po çka kishin ata që largohesin prej këshillës (Kur’ait)?

Që ikin prej luanit (ose prej gjahtarit).

E jo! Por ata janë që nuk frikësohen botës tjetër.

E kush do, këshillohet me të.